Pytania i odpowiedzi


Podstawowe zasady zostały dokładnie opisane w rozdziale 3.1 instrukcji. Od reguły skracania przy kolejnych użyciach nazwy rodzajowej bakterii są wyjątki. W tytułach rozdziałów i podrozdziałów oraz słowach kluczowych należy stosować pełną nazwę mikroorganizmów. W uzasadnianych przypadkach możemy również pominąć żelazną regułę podawania pełnej nazwy mikroorganizmu przy pierwszym użyciu. Np.: Do najczęściej spotykanych czynników etiologicznych fungemii należą Candida albicans, C. tropicalis, C. glabrata, C. parapsilosis. W podanym przykładzie dość oczywistym jest że wszystkie gatunki należą do rodzaju Candida, (jeżeli chcemy być całkiem jednoznaczni, bezpieczniej użyć precyzyjnego sformułowania: „należą grzyby z rodzaju Candida: C. albicans …” ),  a każdorazowe wymienianie nazwy rodzajowej przy tylu nazwach niepotrzebnie zwiększa objętość tekstu.

Ponadto, stosując nazwy łacińskie należy pamiętać, że w odróżnieniu od tekstów anglojęzycznych,  nie należy nimi rozpoczynać zdania.

Według ogólnie przyjętej zasady tekst w języku łacińskim wyróżniamy pochyłą czcionką, czy to nazwy bakterii (Salmonella) czy stosowane sformułowania w tym języku (in vivo). I od tej reguły są wyjątki, nazwy obce następujące po nazwach bakterii piszemy już nie kursywą, na zasadzie „podwójnego wyróżnienia”, np.: Salmonella spp. czy Borrelia burgdorferi sensu lato. Nie piszemy kursywą nazw taksonów, które jeszcze nie zostały oficjalnie uznane, np. Candidatus Parilichlamydiaceae, lub takich, które już nie są uznawane, np. Salmonella Typhimurium.

Najbardziej popularne i używane powszechnie skróty nie wymagają wyjaśnień, przykłady podano w rozdziale 3.3 instrukcji dla autorów. W razie wątpliwości, czy dany skrót jest wystarczająco powszechny, lepiej podać jego rozwinięcie. Przykładowo, możemy podać wyjaśnienie dla CFU (Colony Forming Units) zostawiając do decyzji Redakcji czy je pozostawić. Ze względu na powszechność języka angielskiego, Redakcja zrezygnowała z oznaczania skrótów (ang.) z tego języka. W starszych zeszytach Postępów Mikrobiologii możemy znaleźć takie oznaczenie (ang. Colony Forming Units) ale obecnie już go nie stosujemy. Ponieważ głównym językiem kwartalnika jest język polski, dlatego w podanym przykładzie powinniśmy użyć polskiego skrótu JTK, który nie wymaga wyjaśnień.

Po pierwsze, nie należy zaczynać zdania od liczb, chyba że pisanych słownie. Z zasady, słownie zapisujemy tylko proste w zapisie liczby jeden, dwa, trzy…, do większych liczb stosując cyfry. W tekstach naukowych zawierających duże zagęszczenie liczb, nawet niewielkie liczby zapisujemy cyfrowo dla przejrzystości i oszczędności miejsca.

Przy budowaniu zdań z użyciem liczb czy dat pamiętamy, by nie tworzyć hybryd liczb ze słowami, tzn, NIE piszemy że coś wydarzyło po raz 11-ty w latach 60-tych XX-go wieku, tylko był to 11. przypadek w latach 60. XX wieku.

Najnowszy numer

Najnowszy numer

POSTĘPY MIKROBIOLOGII
2017, 56, 3

O Towarzystwie

PTM

Celem Polskiego Towarzystwa
Mikrobiologów jest propagowanie rozwoju nauk mikrobiologicznych

i popularyzowanie osiągnięć
mikrobiologii wśród członków Towarzystwa oraz szerokich kręgów społeczeństwa. Formami działalności jest organizowanie zjazdów, posiedzeń naukowych, kursów, wykładów
i odczytów oraz konkursów prac naukowych; wydawanie i popieranie wydawania czasopism naukowych, książek
i innych publikacji
z dziedziny mikrobiologii; opiniowanie o stanie i potrzebach mikrobiologii polskiej

i występowanie w jej sprawach wobec
władz państwowych; współpraca
z pokrewnymi stowarzyszeniami
w kraju i za granicą.