Instrukcja dla autorów


 

Postępy Mikrobiologii zamieszczają artykuły przeglądowe ze wszystkich dziedzin mikrobiologii,  które nie zostały wcześniej opublikowane w innych czasopismach. Drukujemy również prace przeglądowe metodyczne oraz w dziale Nowości Wydawnicze recenzje nowych książek z zakresu mikrobiologii i nauk pokrewnych, które ukazują się w Polsce. W kwartalniku nie są publikowane oryginalne prace doświadczalne. Prace eksperymentalne po odpowiednim przygotowaniu, zgodnie z instrukcją dla autorów, można przesyłać do Redakcji Polish Journal of Microbiology lub innego czasopisma naukowego. Artykuły i ilustracje drukowane w Postępach Mikrobiologii nie mogą być bez zgody Redakcji publikowane w innych periodykach.

1. Sposób przygotowania manuskryptu. 1.1. Tekst. 1.2. Ilustracje i tabele. 1.3. Piśmiennictwo. 1.4. Cytowanie danych z sieci internetowej. 2. Prawa autorskie. 3. Zalecenia szczegółowe. 3.1. Nazewnictwo drobnoustrojów. 3.2. Nomenklatura genetyczna. 3.3. Skróty nazw chemicznych. 3.4. Pisownia danych numerycznych. 3.5 Pisownia substancji znakowanych izotopami. 4. Uwagi dodatkowe

1. Sposób przygotowania manuskryptu

 1.1. Tekst

Prace należy przysyłać do Redakcji w postaci elektronicznego zapisu tekstu w edytorze Microsoft Word dowolnej edycji w wersji PL jako załącznik poczty elektronicznej. Objętość pracy nie powinna przekraczać wraz z piśmiennictwem i ilustracjami 30 stron (wielkość czcionki 12, odstęp pomiędzy wierszami 1,5). Po tytułach wydzielonych nie należy stawiać kropek. Na oddzielnej stronie (strona tytułowa) należy podać tytuł pracy, pod nim w pełnym brzmieniu imiona i nazwiska autorów, adresy autorów i afiliacje, telefony oraz e-mail z zaznaczeniem autora korespondencyjnego, spis treści (tytuły poszczególnych rozdziałów) oraz nie więcej niż 5 słów kluczowych (key words), podanych w porządku alfabetycznym. Tytuł pracy, spis treści i słowa kluczowe należy powtórzyć w języku angielskim. W oddzielnym pliku ze stroną tytułową należy dołączyć krótkie streszczenie pracy w języku polskim i angielskim (maksymalnie 250 słów). Praca powinna kończyć się krótkim podsumowaniem, zawierającym najistotniejsze elementy treści. Tekst pracy powinien być zgodny z zaleceniami szczegółowymi Redakcji.

W przypadku prac kierowanych do działu Publikacje metodyczne i standardy prace przygotowane według wyżej wymienionych wytycznych oraz szczegółowych wytycznych przedstawionych w  dedykowanej dla tego działu instrukcji należy przesłać na adres Redaktora Działu. Przesłane do Redakcji prace winny być napisane poprawną polszczyzną. Redakcja rekomenduje P.T. Autorom Słownik Poprawnej Polszczyzny (Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa) jako pomoc w redagowaniu tekstu. Jakkolwiek Postępy Mikrobiologii są polskojęzyczne, nie wyklucza się druku prac napisanych w języku angielskim. Ze względu na powszechność języka angielskiego, Redakcja zrezygnowała z oznaczania skrótów (ang.) z tego języka.

1.2. Ilustracje i tabele

Tabele i rysunki powinny być dostarczone jako osobne pliki. Maksymalne rozmiary rysunków i tabel planowanych w artykule w jednej szpalcie nie powinny przekraczać szerokości 82 mm, a zaplanowanych w obszarze dwóch szpalt – 169 mm. Dozwolona wysokość grafik wynosi 246,6 mm. W manuskrypcie nie należy pozostawiać wolnych miejsc na tabele, rysunki, wykresy  i zdjęcia, a tylko w tekście zaznaczyć miejsce, w którym powinny być umieszczone, np.

>Tab. I

> Rys. 1

Liczbę rysunków i tabel należy ograniczyć do minimum. Tabele i rysunki powinny być umieszczone wraz z opisem w osobnym pliku. Tabele oznaczamy kolejnymi numerami rzymskimi, a rysunki (zdjęcia, wykresy, diagramy) cyframi arabskimi. Każda tabela powinna mieć nagłówek opisujący jej treść (tytuł), a ewentualne objaśnienia należy zamieścić poniżej. Objaśnienia do umieszczenia pod wykresami, rysunkami, zdjęciami należy przesłać w osobnym pliku. Pliki cyfrowe zawierające ilustracje akceptowane do druku należy przygotować zgodnie z zaleceniami Redakcji. Ilustracje we wstępnej wersji artykułu przeznaczonej dla recenzentów mogą być dostarczone jako dowolne pliki graficzne lub tekstowe, ale w wersji ostatecznej do druku powinny być dostarczone w wymaganej rozdzielczości jako pliki TIFF albo EPS. Grafiki należy przesyłać w ich naturalnym planowanym formacie, aby nie istniała konieczność ich powiększania lub zmniejszania w Wydawnictwie. Minimalna rozdzielczość stosowana w ilustracjach powinna wynosić 300 dpi dla zdjęć szarych i kolorowych, 600 dpi dla liter i 1200 dpi dla linii w wykresach. Kolorowe ilustracje muszą pozostawać także w systemie CMYK jako obrazy CMYK TIFF o rozdzielczości 300 dpi. Wydawca pobiera opłatę za wydruk kolorowych ilustracji zgodnie z załączoną na końcu instrukcji informacją o opłatach. Pliki pochodzące z programu Microsoft Office (Power Point, Word) akceptowane są jedynie w wersji ilustracji czarno białej. Wszystkie rysunki (oprócz czarno białych z MS Office) wyeksportowane do formatu bitmapy muszą być zachowane w skali szarości albo w systemie CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, blacK). Nie należy stosować zapisu w systemie RGB (Red, Green, Blue). Obrazy stonowane (zróżnicowanie gęstości lub cienie) muszą być sporządzone w skali szarości (nie używać bitmapy). Redakcja nie akceptuje kolorowych ilustracji wykonanych w Microsoft Office, ponieważ są one zapisane w systemie RGB. Za wydruk kolorowych ilustracji Wydawca pobiera dodatkową opłatę, jednak można przygotować wersję kolorową rysunków, która zostanie nieodpłatnie opublikowana online.

Wszystkie ostateczne napisy, oznaczenia czy też klucze oznaczeń muszą być wprowadzone do rysunków. Każdy rysunek musi być dołączony jako osobny plik, a rysunki wielopanelowe muszą być podane w jednym pliku. Aby uniknąć problemu z różnymi fontami Redakcja zaleca stosowanie następujących czcionek: Times New Roman, Times New Roman Pl, Arial, Arial Pl oraz Symbol. W celu szczegółowej informacji proszę wysyłać zapytanie przez e-mail na adres Redakcji.

1.3 Piśmiennictwo

Cytowane piśmiennictwo należy wpisać oddzielnie jako ostatnie strony manuskryptu, wymieniając pozycje w kolejności alfabetycznej. W wykazie powinny być podane kolejno: liczba porządkowa, nazwisko autora, pierwsze litery imion, nazwiska współautorów pracy i pierwsze litery ich imion (w kolejności podanej w cytowanej pracy), pełny tytuł cytowanej pracy, skrócony tytuł czasopisma, tom, numery stron i rok wydania (w nawiasie). Lista stosowanych nazw i skrótów czasopism znajduje się w bazie Journal Title Abbreviations Web of Science. Jeżeli jest przyjęte podawać pełną nazwę periodyku, stawiamy za nazwą przecinek [1], natomiast za każdym skróconym członem nazwy kropkę [2], np.:

  1. Adams G.M., Blumenthal R.M.: Gene pvuIIW: a possible modulator of PvuII endonuclease subunit association. Gene, 157, 193-199 (1999)
  1. Beld, Woycechowsky K.J., Hilvert D.: Diselenides as universal oxidative folding catalysts of diverse proteins. J. Biotechnol. 150, 481-489 (2010)

W przypadku, gdy liczba współautorów pracy przekracza 10 (przytoczona poniżej praca jest dziełem 42 autorów), należy podać nazwiska i inicjały pierwszego oraz ostatniego współautora, a następnie dodać uwagę i wsp., np.:

  1. Tomb J.F., Venter J.C. i wsp.: The complete genome sequence of the gastric pathogen Helicobacter pylori. Nature, 338, 539-543 (1997)

Cytacje prac z czasopism ukazujących się tylko w sieci internetowej powinny zawierać następujące dane: liczba porządkowa, nazwisko autora, pierwsze litery imion, nazwiska współautorów pracy i pierwsze litery ich imion (w kolejności podanej w cytowanej pracy), pełny tytuł cytowanej pracy, skrócony tytuł czasopisma, tom, strona (lub jej odpowiednik [1]), i rok wydania (w nawiasie). W przypadku, gdy wydawnictwo nie stosuje numeracji stron [2], należy podać numer DOI, np.:

  1. Esberg A., Muller L.A., McCusker J.H.: Genomic structure of and genome-wide recombination in the Saccharomyces cerevisiae S288C progenitor isolate EM93. PLoS ONE, 6, e25211 (2011)
  2. Stachowiak R., Łyżniak M., Budziszewska B.K., Roeske K., Bielecki J., Hoser G., Kawiak J.: Cytotoxicity of bacterial metabolic products, including Listeriolysin O, on leukocyte targets. Biomed. Biotechnol. DOI:10.1155/2012/954375 (2012)

Dla cytowanych wydawnictw nieperiodycznych należy podać kolejno: nazwisko i pierwsze litery imion autora oraz współautorów, tytuł dzieła, wydawnictwo, miejsce i rok wydania. W przypadku odwoływania się do artykułu w pracy zbiorowej, np. rozdziału w książce [2], należy dodatkowo podać tytuł tej pracy oraz nazwisko jej redaktora, wydawnictwo, miejsce wydania, rok, tom oraz na końcu numery stron, np.:

  1. Boulton R.B., Singleton V.L, Bisson L.F., Kunkee R.E.: Principles and practices of winemaking. Chapman Hall, New York, 1996
  2. Portnoy D.A., Sun A.N., Bielecki J.E.: Escape from the phagosome and cell-to-cell spread of Listeria monocytogenes (w) Microbial Adhesion and Invasion, red. Hook, L. Świtalski, Springer, New York, 1992, s. 85-94

Powoływanie się w tekście na pozycje cytowanego piśmiennictwa następuje przez wymienienie liczby porządkowej w nawiasach, np. [10], [10-12], [10, 25]. Ze względu na możliwość zmian w piśmiennictwie podczas procesu recenzowania artykułów Redakcja dopuszcza stosowanie tymczasowych odnośników. Wewnątrz nawiasów kwadratowych można wziąć w okrągły nawias odnośnik w dowolnym formacie, np. [(Adams i wsp.)]. Po uzyskaniu akceptacji artykułu należy zamienić formatowanie odnośników na docelowe. Redakcja zaleca stosowanie programów do zarządzania piśmiennictwem. Z działu pliki do pobrania można uzyskać pliki ze stylem formatowania dla wybranych programów. Liczba cytowań w piśmiennictwie nie może przekraczać 100 pozycji.

1.4. Cytowanie danych z sieci internetowej

Preferowane jest cytowanie informacji pochodzących z prac oryginalnych wydawanych przez uznane w środowisku naukowym oraz recenzowane czasopisma. Warunkiem koniecznym przy użyciu informacji ze strony internetowej jest sprawdzenie i aktualizacja zapisu informacyjnego na stronie WEB w dniu wysyłania pliku. W przypadku niewłaściwego adresu i niemożliwości odtworzenia informacji z sieci komputerowej, prace będą zwracane autorom. Cytowanie informacji publikowanej na stronach sieci internetowej powinno wyglądać następująco: autorzy (jeśli są znani [1]) lub nazwa organizacji [2] (wydawca strony), tytuł artykułu, nazwa strony (jeśli nie została już wcześniej podana), data publikacji (jeśli została podana [3]), adres www, data ostatniego sprawdzenia adresu, np.:

  1. Harmon K.: Ancient „Fossil” virus shows infection to be millions of years old. Scientific American, http://www.scientificamerican.com/article/fossil-virus-bird-genome (31.12.2015)
  2. World Health Organization: Poliomyelitis, http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs114/en (06.03.2014)
  3. World Health Organization: What we know about transmission of the Ebola virus among humans. Ebola situation assessment, 06.10.2014, http://www.who.int/mediacentre/news/ebola/06-october-2014 (31.12.2015)
2. Prawo autorskie

W polskim prawodawstwie autorskie prawo osobiste interesujące szczególnie autorów Postępów Mikrobiologii oraz autorskie prawo majątkowe reguluje Ustawa z dn. 4. lutego 1994 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 631 ze zm.).

Autorskie prawo osobiste, zwane dalej w Informacji dla Autorów prawem autorskim dotyczy niemajątkowych interesów twórcy związanych z danym utworem oraz określa zasady ochrony więzi twórcy z utworem. Do praw tych między innymi należy:

  • prawo do autorstwa utworu wyrażające m.in. zakaz „przywłaszczania” utworu przez inne niż twórca osoby (zakaz dokonywania plagiatów).
  • prawo do oznaczenia utworu swoim nazwiskiem albo udostępnienia utworu anonimowo.
  • prawo do nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania.

Konieczność ochrony autorskich praw osobistych innych autorów przez Redakcję Postępów Mikrobiologii obliguje nas do przyjęcia następującej procedury:

  • Reprodukcja utworów wytworzonych przez innych Autorów w pracy własnej, przesłane do opublikowania w Postępach Mikrobiologii tj. cudzych rysunków lub tabel –pochodzących z oryginalnej, pierwotnej pracy innego Autora – bądź cytowanie fragmentów cudzego tekstu, wymaga od Autorów wcześniejszego uzyskania przez nich pisemnej zgody od Wydawnictwa lub Autorów pierwotnej pracy (z której materiały te pochodzą) na ich reprodukcję. Zgodę tę w formie oryginalnego zaświadczenia należy przysłać wraz z materiałami reprodukowanymi do Redakcji Postępów Mikrobiologii.

  • Pod cytowanym rysunkiem należy w opisie podać nazwisko pierwotnego Autora, pełną bibliografię pracy, z której pochodzi rysunek oraz informację o zgodzie Wydawnictwa lub Autora na jego reprodukcję.

  • Cytowany tekst powinien być wyraźnie oznaczony w odpowiednim miejscu manuskryptu, zaś u dołu strony powinna być zamieszczona informacja dotycząca pochodzenia cytatu oraz uzyskanej zgody na przedruk.

  • Dozwolone jest wprowadzanie zmian w cytowanych rysunkach innych Autorów/twórców pod warunkiem każdorazowego uzyskania ich zgody (lub osób upoważnionych przez nich) na dokonanie takich zmian. Zmiany w oryginalnych rysunkach mogą wynikać z chęci Autorów do dokonania nowego opracowania lub nowego przedstawienia omawianego przez siebie zagadnienia. W tych przypadkach wskazane jest, aby zgoda twórcy wskazywała na zakres dokonywanych zmian, gdyż pozwoli to uniknąć wątpliwości odnośnie zakresu wyrażonej tak zgody. Wreszcie konieczność uzyskania zgody pierwotnego Autora/twórcy na dokonanie zmian w reprodukowanym rysunku wynika z możliwości ingerencji Autorów w autorskie prawo osobiste w postaci nienaruszalności formy i treści utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania.

(c) Warunkiem przyjęcia przez Redakcję manuskryptu pracy oraz poddania jej dalszej procedurze wydawniczej jest złożenie wraz z manuskryptem oświadczenia dotyczącego praw autorskich.

3. Zalecenia szczegółowe*

*fragmenty instrukcji dla autorów czasopism wydawanych przez American Society for Microbiology ­- wykorzystywanie w P. M. za zgodą Journals Departments ASM

3.1. Nazewnictwo drobnoustrojów

Należy stosować dwuczłonowe nazwy zawierające nazwę rodzajową oraz gatunkową (np. Escherichia coli). Nazwy rodzajowe mogą być użyte bez nazwy gatunkowej, natomiast nie można użyć samych tylko nazw gatunkowych. Gdy w pracy podaje się pierwszy raz nazwę gatunku, musi ona składać się z pełnych wyrazów, przy ponownym jej użyciu, podaje się tylko pierwszą literę nazwy rodzajowej (zawsze dużą) oraz nazwę gatunkową w pełnym brzmieniu np. E. coli. Nazwy gatunku, rodziny, rzędu, klasy, działu oraz królestwa należy pisać kursywą. Informacje szczegółowe dotyczące pisowni oraz prawidłowego nazewnictwa (zgodnego z wymogami współczesnej systematyki) – przyjęte przez Redakcję Postępów Mikrobiologii, za instrukcją ASM – można znaleźć w Instructions to Authors, J. Bacteriol. Ponadto, Redakcja zwraca uwagę, by nie rozpoczynać zdań od nazw łacińskich.

Zgodnie z propozycjami WHO – Collaborating Centre for Reference and Research on Salmonella („Antigenic Formulas of the Salmonella Serovars” (M. Y. Popoff i L. Le Minor, WHO Collaborating Centre for Reference and Research on Salmonella, Institut Pasteur, Paris, France, 1997) and „Identification and Serotyping of Salmonella and an Update of the Kaufmann-White Scheme” (A. C. McWhorter-Murlin and F. W. Hickman-Brenner, Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, Ga.) do rodzaju Salmonella należą tylko dwa gatunki, tj. S. enterica i S. bongori, z których pierwszy podzielony został na 6 podgatunków. Stosowane dotychczas zwyczajowe nazwy, nie mające statusu taksonomicznego, takie jak serotyp, typ serologiczny, zostały zastąpione nazwą serowaru (w oryginale serovar, sv.). Nazwę serowaru należy pisać dużą literą oraz prostym pismem (np. Typhi, Paratyphi B, Typhimurium, itp.). Zgodnie z powyższym, nazwę pierwszego podgatunku rodzaju Salmonella można zapisać: S. enterica subsp. enterica ser. Typhimurium lub Salmonella subsp. I. ser. Typhimurium, bądź, po prostu, Salmonella Typhimurium.

 

3.2. Nomenklatura genetyczna

Właściwości genetyczne szczepu opisywane są w terminach fenotypu oraz genotypu. Fenotyp opisuje obserwowane właściwości organizmu. Genotyp określa genetyczną strukturę organizmu, zwykle odnosi się do szczepu dzikiego. Wyżej wymienione określenia są bliżej objaśnione w pracy Demerec i wsp.: Genetics, 54, 61-76 (1966).

(a) Fenotypowe określenie właściwości organizmu stosuje się, gdy zmutowane loci nie zostały zidentyfikowane oraz zmapowane. Może być także użyte w przypadku, gdy identyfikuje się produkt genu, np. białko OmpA. Zapis fenotypu zasadniczo składa się z trzech liter, nie można ich pisać kursywą, pierwsza litera powinna być zawsze dużą literą. Preferuje się użycie liczb rzymskich lub arabskich dla oznaczania bliźniaczych fenotypów, np. Pol1, Pol2, Pol3, itd. Typ dziki można zapisać dodatkowym oznaczeniem plus (Pol+); w odróżnieniu do tego oznaczenie minus określać będzie fenotyp mutanta (Pol). Charakterystyczne właściwości organizmu można zapisać używając liter, np. StrS. Fenotypy oporności determinowane plazmidowo określa się kodem dwuliterowym, np. Apr, a chromosomowo – kodem  trzyliterowym, np. Ampr.

(b) Genotypowe oznaczenia są podobne do fenotypowych – w obu przypadkach stosuje się zestaw trzech liter; genotyp pisze się zawsze małymi literami oraz kursywą, np. ara, his, rps. Promotor, terminator oraz operator oznacza się literami p, t oraz o, np. lacZp, lacZt, lacZo; Bachman B.J., Low K.B.; Microbiol. Rev. 44,1-56 (1980).

(c) Typ dziki alleli można zaznaczyć wpisując dodatkowe oznaczenie plus nad oznaczeniem genu, np. ara+, his+, nie oznacza się natomiast zmutowanych alleli znakiem minus.

(d) Miejsca mutacji oznacza się poprzez wstawiania liczby kolejnych izolacji (liczby alleli) po symbolu zmutowanego locus (np. araA1, araA2 itp.). W przypadku, gdy tylko jedno takie locus istnieje, lub gdy nie wiadomo, w którym kolejnym locus mutacja powstała – po oznaczeniu genu wstawia się myślnik w miejscu dużej litery oznaczającej locus, zaś dalej podaje się liczbę izolacji (np. ara-23).

(e) Zapis genotypu może być wzbogacony innymi oznaczeniami, jak plus dla typu dzikiego – można wprowadzić oznaczenia określające mutacje, np. mutacja Amber (Am), mutant termowrażliwy (Ts), mutant konstytutywny (Con), mutant wrażliwy na niskie temperatury (Cs), białko hybrydowe (Hyb) np. araA230(Am), his D21(Ts). Wprowadzanie innych wzbogaceń powinno być poprzedzone w tekście odpowiednim wyjaśnieniem.

(f) Dodatkowe oznaczenia mogą też być użyte w przypadku konieczności rozróżnienia tego samego genu znajdującego się w różnych organizmach lub szczepach tego samego gatunku, np. hisE.coli lub hisK-12. Dodatkowe oznaczenia stosuje się również dla rozróżnienia pomiędzy genetycznymi elementami o tej samej nazwie np. promotory operonu gln, glnA1 i glnA2.

(g) Delecję oznacza się symbolem D usytuowanym przed nazwą usuniętego genu lub regionu, np. D trpA432, D (aroP-aceE)419, lub D his(dhuA hisJ hisQ)1256. Fuzję genów ara i lac można przedstawić w ten sam sposób – F (ara-lac)1256. Podobnie F (araB’ -lacZ+)(Hyb) oznacza, że fuzja nastąpiła pomiędzy genami araB a lacZ. Inwersja jest oznaczana następująco IN (rrnD-rrnE)1. Insercję genu his E. coli do plazmidu pSC101 w pozycji 0 zasad (0kb) zapisuje się następująco pSC101 W (0kb::K-12hisB)4. Oznaczenie obecności episomu polega na podaniu jego symboli w nawiasie po nazwie szczepu rodzicielskiego, np. W3110/F’ 8(gal+).

3.3. Skróty nazw chemicznych

Nie wymagają dodatkowych wyjaśnień skróty:

– nazw miar i wag regulowanych przez Systeme International dc Unites (SI), ogólnie akcetowane jednostki takie jak: bp, kb, Da, masa cząst., m. cząst.,

– nazw chemicznych takich jak: DNA, cDNA, RNA, cRNA, RNaza, DNaza, rRNA, mRNA, tRNA; AMP, ADP, ATP, dATP,ddATP, GTP itp.,

– ATPaza, dGTPaza itp. NAD+,NADH, NADPH, NADP+, poly(A), poly(dT), itp.,

– nazw powszechnie stosowanych technik biologii molekularnej, np. PCR, SDS-PAGE, nazw ogólnie znanych linii komórkowych, np. HeLa, J774,

– nazw jednostek biologicznych, np.: PFU (jednostka formowania łysinek), JTK (jednostka tworząca kolonię), MIC (minimalne stężenia hamujące wzrost), itp.,

Zasady kształtowania nomenklatury endonukleaz restrykcyjnych oraz metylotransferaz zostały opublikowane w Nucleic Acids Res. 31, 1805-1812 (2003). Przy pisaniu prac prosimy o korzystanie z zawartych tam informacji.

3.4. Pisownia danych numerycznych

Standardowe jednostki metryczne są stosowane dla określania długości, wagi i objętości. W przypadku przedstawiania tych wartości oraz molarności należy stosować przedrostki m, µ, n oraz p dla wartości 10-3, 10-6, 10-9 oraz 10-12. Temperaturę należy przedstawiać tylko w stopniach Celsjusza, np. 37oC, a zawartość substancji w danej jednostce (stężenie) w formie g/ml.

3.5. Pisownia substancji znakowanych izotopami

Jeśli wyznakowana jest pojedyncza cząsteczka w związku chemicznym, nazwę tego związku należy zapisać w następujący sposób: 14CO2, 3H2O, H235SO4. Taki sam sposób zapisu stosuje się, gdy radioaktywna cząsteczka nie występuje w naturalnej formie wyznakowanego związku, np. 32S-ATP lub gdy symbol izotopu związany jest z niespecyficzną nazwą związku, np. 14C aminokwasy, 3H-liganty, itp. W przypadku niektórych specyficznych związków chemicznych można stosować nawiasy kwadratowe obejmujące symbole radioaktywnej cząsteczki przed nazwą chemiczną związku, np. [14C] mocznik, L-[metylo-14C] metionina, [g -32P] ATP.

4. Uwagi dodatkowe

Redakcja zastrzega sobie możliwość dokonywania skrótów i poprawek nie wpływających na treść pracy. W przypadku konieczności wprowadzenia zmian w treści odsyła się Autorowi manuskrypt pracy w celu dokonania poprawek. Adresy instytucji, w których pracują autorzy (adres pocztowy oraz e-mail) należy podawać w pracy na dole strony tytułowej. Prace nie odpowiadające wymaganiom Redakcji będą odsyłane autorom bez rozpatrzenia merytorycznego. Przesłanie kompletu podpisanych oświadczeń jest warunkiem uruchomienia procedury redakcyjnej. Za datę wpływu przyjmuje się dzień otrzymania pracy w formie zgodnej z instrukcją dla autorów. Jako datę przyjęcia do druku przyjmuje się dzień, w którym Redakcja powiadamia Autorów, że praca została zakwalifikowana do druku. Za prace opublikowane w Postępach Mikrobiologii nie przewiduje się honorariów autorskich. Zgodnie z decyzją Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów pobierane są opłaty za prace przyjmowane do druku w Postępach Mikrobiologii. Zaksięgowanie przelewu na koncie Polskiego Towarzystwa Mikrobiologów  jest warunkiem uruchomienia procedury wydawniczej przez Redakcję.

 

Najnowszy numer

Najnowszy numer

POSTĘPY MIKROBIOLOGII
2017, 56, 4

O Towarzystwie

PTM

Celem Polskiego Towarzystwa
Mikrobiologów jest propagowanie rozwoju nauk mikrobiologicznych

i popularyzowanie osiągnięć
mikrobiologii wśród członków Towarzystwa oraz szerokich kręgów społeczeństwa. Formami działalności jest organizowanie zjazdów, posiedzeń naukowych, kursów, wykładów
i odczytów oraz konkursów prac naukowych; wydawanie i popieranie wydawania czasopism naukowych, książek
i innych publikacji
z dziedziny mikrobiologii; opiniowanie o stanie i potrzebach mikrobiologii polskiej

i występowanie w jej sprawach wobec
władz państwowych; współpraca
z pokrewnymi stowarzyszeniami
w kraju i za granicą.