All posts by Postępy Mikrobiologii

TWORZENIE BANKÓW KOMÓREK W PRODUKCJI BIOFARMACEUTYKÓW

CELL BANKS PREPARATION IN BIOPHARMACEUTICALS PRODUCTION
Agnieszka Sobolewska-Ruta, Piotr Zaleski

Streszczenie: Szybki rozwój rynku farmaceutycznego w zakresie biofarmaceutyków jest powiązany z rosnącą liczbą i dostępnością opracowanych technologii ich wytwarzania. Jednym z podstawowych sposobów produkowania białek o właściwościach terapeutycznych jest wykorzystywanie bakteryjnych systemów ekspresyjnych. W celu zapewnienia jednolitego materiału wyjściowego dla całego procesu technologicznego konieczne jest założenie banków komórek z zachowaniem odpowiednich standardów jakościowych. Macierzysty bank komórek (MCB – Master Cell Bank) tworzony jest jako pierwszy w ściśle określonych warunkach na podstawie szczegółowo opisanych procedur, z pojedynczej dobrze wyselekcjonowanej i scharakteryzowanej kolonii bakteryjnej. Roboczy bank komórek (WCB – Working Cell Bank) przygotowywany jest w drugiej kolejności, z jednej lub kilku probówek MCB. Banki te muszą być scharakteryzowane pod względem właściwości szczepu bakteryjnego oraz być wolne od zakażeń krzyżowych. W poniższej pracy nakreślono podstawowe założenia oraz wskazano na dobre praktyki mające na celu przygotowanie banku komórek zapewniającego stabilną i powtarzalną produkcję biofarmaceutyku.

1. Wprowadzenie. 2. Prokariotyczne systemy ekspresyjne. 3. System banków komórek. 4. Charakterystyka banków komórek. 4.1. Potwierdzenia tożsamości (właściwości) szczepu bakteryjnego. 4.2. Potwierdzenie czystości szczepu bakteryjnego. 5. Podsumowanie

Abstract: The fast development of biopharmaceutical market is correlated with the growing number and availability of technologies for production of so called biodrugs. One of the main procedures for therapeutic protein production is based on bacterial expression systems. In order to maintain a constant quality and homogeneity of initial inoculum the cell bank must be created while maintaining quality standards. The first step should be the establishing of Master Cell Bank (MCB) which must be performed in laboratory meeting high quality standards and according to well described main procedures. MCB should be started from a single well characterised bacterial colony. Working Cell Bank (WCB) is usually prepared as a second step from one or few vials deposited in MCB. WCB must be characterised for bacterial strain homology and free of any biological cross contamination. This paper describes main requirements and good practises for preparation of cell bank suitable for constant and reproducible production of biopharmaceuticals.

1. Introduction. 2. Prokaryotic expression system. 3. Cell banking system. 4. Cell banks characterization. 4.1. Conformation of identity (properties) of the bacterial strain. 4.2. Confirmation of the purity of the bacterial strain. 5. Summary

DEZYNFEKCJA PRZECIWWIRUSOWA W OBSZARZE MEDYCZNYM

ANTIVIRAL DISINFECTION IN THE MEDICAL AREA
Agnieszka Trzcińska

Streszczenie: Zakażenia szpitalne (Hospital-Acquired Infections – HAI) stanowią poważny problem zdrowia publicznego. Problem ten dotyka setki milionów ludzi każdego roku i często prowadzi do wielu poważnych komplikacji zdrowotnych. Proces dezynfekcji, który jest podstawą zabiegów sanitarnych i higienicznych w placówkach medycznych, takich jak szpitale, przychodnie, gabinety stomatologiczne itp. jest ważnym elementem zapobiegania i zwalczania zakażeń wirusowych. Dezynfekcja jest złożonym procesem, na skuteczność którego ma wpływ wiele czynników. Środek dezynfekcyjny oprócz tego, że wymaga odpowiedniego stosowania, musi również spełniać pewne kryteria, w tym szeroki zakres aktywności biobójczej potwierdzony przez dobrze znane i dobrze zaprojektowane metody badawcze.

1. Wprowadzenie. 2. Dezynfekcja. 3. Skuteczność procesu dezynfekcji. 4. Wymagania stawiane środkom dezynfekcyjnym. 5. Badanie aktywności wirusobójczej środków dezynfekcyjnych. 6. Dezynfekcja przeciwwirusowa – aspekty praktyczne

Abstract: Hospital-acquired infections (HAIs) are a serious public health problem. This problem affects hundreds of millions of people every year, leading to many serious health complications. Disinfection is an important element in the prevention and control of viral infections, which is the basis of sanitation and hygiene processes in medical facilities such as hospitals, outpatient clinics, dental offices, etc. The disinfection is a complex process, the efficacy of which is influenced by many factors. The disinfectant, apart from the fact that it requires competent and proper use, also has to meet certain criteria, including the wide range of biocidal activity confirmed by well-known and well-designed research methods.

1. Introduction. 2. Disinfection. 3. The effectiveness of the disinfection process. 4. Requirements for disinfectants. 5. Testing of virucidal activity of disinfectants. 6. Antiviral disinfection – practical aspects

Dalsze zmiany w redakcji



Z dużą satysfakcją ogłaszamy zakończenie kolejnego etapu rozwoju naszego kwartalnika. Wraz z początkiem bieżącego roku rozpoczęliśmy współpracę ze zlokalizowanym w Nowym Jorku wydawnictwem Exeley, które będzie publikowało nasze czasopismo na swoim portalu. W tym roku będziemy kontynuować projekt tłumaczenia publikacji na wersje anglojęzyczne, ponadto spodziewamy się większej liczby artykułów już napisanych w języku angielskim, w tym od Autorów spoza naszego kraju, w związku z czym w dalszym ciągu powiększamy kolegium redakcyjne naszego kwartalnika.

Mamy dużą przyjemność przedstawić nowych członków Redakcji. W pierwszym kwartale bieżącego roku otworzyliśmy dział mikrobiologia molekularna, tworzony przez dwie specjalistki w dziedzinie: dr hab. Adriannę Raczkowską z Uniwersytetu Warszawskiego oraz dr Bożenę Nejman-Faleńczyk z Uniwersytetu Gdańskiego. Do istniejącego już działu biotechnologia dołączyła dr Agnieszka Szczepankowska z Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN. Poszerzony został również dział mikrobiologia środowiskowa o redaktor z Uniwersytetu Warszawskiego – prof. Renatę Matlakowską. Ze względu na duże zainteresowanie Autorów oraz prośby Czytelników utworzyliśmy dział Mikrobiologia Weterynaryjna, który reprezentuje dr hab. Henryk Krukowski  z Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Bardzo dużym zainteresowaniem wśród naszych Czytelników i Autorów cieszą się prace z zakresu mikrobiologii medycznej. Dlatego też utworzyliśmy dział poświęcony tej specjalności, do którego  dołączył w tym roku Dr hab. n. med. Aleksander Deptuła z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie szukamy kandydata na jeszcze jednego redaktora do tego działu, zachęcamy do nadsyłania zgłoszeń do Redakcji. Więcej informacji o aktualnym składzie kolegium redakcyjnego znajdą Państwo w zakładce REDAKCJA na naszej stronie internetowej.

NON-ANTIBIOTIC USE OF ANTIBIOTICS

NIEANTYBIOTYKOWE ZASTOSOWANIA ANTYBIOTYKÓW
Maciej Danielewski, Dorota Ksiądzyna, Adam Szeląg

Abstract: Antibiotics are widely used medicines in the treatment of infectious diseases. However, some of them show also non-antibiotic properties, which are increasingly used in the treatment of non-infectious diseases. The authors of this publication believe that this is one of the reasons behind antibiotic dissemination in the environment and, ipso facto, behind the increasing risk of bacterial resistance. It is worth remembering that, along with the progress in science and better knowledge of the new properties of antibiotics, every extension of indications for antimicrobial agents may restrict their primary indications. Progress in science does not always mean progress in therapy. In fact, it may sometimes have an opposite effect and we should be able to assess the benefit/risk ratio. The aim of this study was to present other than antibacterial properties of antibiotics which currently are or may be used in the future in the treatment of noninfectious diseases, as well as to assess the long-term effects of extending the indications for medicines commonly used in the treatment of infectious diseases. To the best of the authors’ knowledge, such attempt has not been made so far, therefore authors decided to review the most important, useful or promising reports on non-antibiotic use of antibiotics. The article summarizes the latest data on prokinetic action of erythromycin, anti-inflammatory and immunomodulatory action of azithromycine, potential use of doxycycline as an anticancer and anti-inflammatory agent, and also anti-inflammatory, neuroprotective, antioxidant and antiapoptotic properties of minocycline. Futhermore, the basics of demeclocycline application in the treatment of inappropriate antidiuretic hormone hypesecretion syndrome and rifaximin use as an anti-inflammatory and eubiotic agent are presented. Neuroprotective action of ceftriaxone and anti-inflammatory and immunostimulatory action of fusafungine were also described.

1. Introduction – antibiotics as potentially effective agents in the therapy of non-infectious diseases. 2. Erythromycine – prokinetic action. 3. Azithromycine – anti-inflammatory and immunomodulatory action. 4. Doxycycline – anticancer and anti-inflammatory action. 5. Minocycline – anti-inflammatory, neuroprotective, antioxidant and antiapoptotic action. 6. Demeclocycline – inhibition of the antiantidiuretic hormone action. 7. Rifaximin – anti-inflammatory action / eubiotic. 8. Ceftriaxone – neuroprotective action. 9. Fusafungine – anti-inflammatory and immunostimulatory action. 10. Summary

Streszczenie: Antybiotyki są szeroko stosowaną grupą leków w terapii chorób zakaźnych. Niektóre z antybiotyków posiadają właściwości inne niż przeciwdrobnoustrojowe, które coraz częściej są wykorzystywane w leczeniu chorób nieinfekcyjnych. Autorzy uważają, że jest to jedna z przyczyn rozpowszechniania się antybiotyków w środowisku i tym samym zwiększania się ryzyka powstawania oporności. Trzeba pamiętać, że wraz z postępem w nauce i poznawaniem nowych właściwości antybiotyków, każde rozszerzenie wskazań dla leków przeciwbakteryjnych może spowodować powstanie ograniczeń w pierwotnych wskazaniach. Nie zawsze postęp w nauce oznacza postęp w terapii. Czasami może być odwrotnie i należy umieć ocenić bilans zysków i ewentualnych strat. Celem niniejszego opracowania było przedstawienie właściwości antybiotyków innych niż przeciwbakteryjne, które są lub mogą być wykorzystane w terapii chorób nieinfekcyjnych, także po to, aby można było ocenić odległe skutki rozszerzenia wskazań dla leków stosowanych na co dzień w terapii chorób infekcyjnych. Ponieważ tego typu tematyka w sposób zbiorczy nie była dotąd szeroko podejmowana, autorzy postanowili zebrać i podsumować w jednym opracowaniu najważniejsze i najczęściej wykorzystywane oraz najbardziej obiecujące doniesienia dotyczące nieantybiotykowych zastosowań antybiotyków. Niniejsza praca przedstawia najnowsze dane dotyczące prokinetycznego działania erytromycyny, przeciwzapalnego i immunomodulującego działania azytromycyny, potencjalne zastosowanie doksycykliny jako środka przeciwnowotworowego i przeciwzapalnego, a także przeciwzapalne, neuroprotekcyjne, antyoksydacyjne i antyapoptotyczne właściwości minocykliny. Scharakteryzowano również podstawy wykorzystania demeklocykliny w leczeniu zespołu niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, a także rifaksyminy jako leku o działaniu przeciwzapalnym i eubiotycznym. Opisano ponadto neuroprotekcyjne działanie ceftriaksonu oraz przeciwzapalne i immunostymulujące właściwości fusafunginy.

1. Wprowadzenie – antybiotyki jako potencjalnie skuteczne leki w terapii chorób nieinfekcyjnych. 2. Erytromycyna – działanie prokinetyczne. 3. Azytromycyna – działanie przeciwzapalne i immunomodulujące. 4. Doksycyklina – działanie przeciwnowotworowe i przeciwzapalne. 5. Minocyklina – działanie przeciwzapalne, neuroprotekcyjne, antyoksydacyjne i antyapoptotyczne. 6. Demeklocyklina – działanie antagonistyczne do hormonu antydiuretycznego. 7. Rifaksymina – działanie przeciwzapalne/eubiotyk. 8. Ceftriakson – działanie neuroprotekcyjne. 9. Fusafungina – działanie przeciwzapalne i immunostymulujące. 10. Podsumowanie

Najnowszy numer

Najnowszy numer

POSTĘPY MIKROBIOLOGII
2019, 58, 1

O Towarzystwie

PTM

Celem Polskiego Towarzystwa
Mikrobiologów jest propagowanie rozwoju nauk mikrobiologicznych

i popularyzowanie osiągnięć
mikrobiologii wśród członków Towarzystwa oraz szerokich kręgów społeczeństwa. Formami działalności jest organizowanie zjazdów, posiedzeń naukowych, kursów, wykładów
i odczytów oraz konkursów prac naukowych; wydawanie i popieranie wydawania czasopism naukowych, książek
i innych publikacji
z dziedziny mikrobiologii; opiniowanie o stanie i potrzebach mikrobiologii polskiej

i występowanie w jej sprawach wobec
władz państwowych; współpraca
z pokrewnymi stowarzyszeniami
w kraju i za granicą.