All posts by Postępy Mikrobiologii

Dystrybucja zeszytów w 2018 r.



W bieżącym roku Postępy Mikrobiologii znajdują się w fazie przejściowej z tradycyjnej dystrybucji do wydawnictwa internetowego. Ilość wydrukowanych egzemplarzy została znacząco w tym roku zmniejszona, w coraz większym stopniu staramy się dotrzeć do naszych czytelników za pośrednictwem sieci. Począwszy od aktualnego tomu 57, najnowsze zeszyty będą dostępne tylko dla aktywnych członków PTM. Mamy nadzieję, że wprowadzone zmiany wpłyną pozytywnie na naszą możliwość wydawania wysokiej jakości artykułów.

ROLE OF MICROBIOTA IN MAINTAINING THE HOMEOSTASIS IN THE HUMAN BODY

Udział mikrobioty w utrzymaniu homeostazy organizmu człowieka
K. Góralska, M. Dzikowiec

Abstract: The human body is believed to be occupied by around 4 × 10^13 microorganism cells, which is 10 times the number of cells of the human body. Multidisciplinary studies conducted worldwide by microbiologists and physicians suggest that the microorganisms which colonize the human body can more actively influence the state of health than previously thought. The most important role in the regulation of the homeostasis is played by ontocenoses of the intestine. Imbalanced taxonomic composition and number of intestinal microbiota may contribute to the development of numerous infectious (HIV), metabolic (diabetes, obesity) and immunological (allergy, asthma, rheumatoid arthritis) diseases, as well as conditions associated with various organs (kidneys, liver, heart, inflammatory bowel disease, Crohn’s disease), cancer (colon) and the nervous system (autism, sleeping problems, stress, chronic fatigue syndrome, schizophrenia, Alzheimer’s disease). The composition of the intestinal microbiota can be modified by applying a specific type of diet.

1. Introduction. 2. Microbiota in the disorders of the immune system. 3. Microbiota in metabolic diseases. 4. Microbiota in cardiovascular diseases. 5. Microbiota in the disorders of the gastrointestinal tract. 6. Microbiota in renal diseases. 7. Microbiota in central nervous system disorders. 8. Regulation of microbiota through functional foods. 9. Conclusion

Streszczenie: Ciało człowieka zasiedla około 4 × 10^13 komórek mikroorganizmów, czyli 10 razy więcej niż liczba komórek ludzkiego organizmu. Wielodyscyplinarne badania prowadzone na całym świecie przez mikrobiologów i lekarzy sugerują, że mikroorganizmy, które kolonizują organizm człowieka, mogą bardziej aktywnie wpływać na stan zdrowia niż wcześniej sądzono. Najważniejszą rolę w regulowaniu homeostazy odgrywa ontocenoza jelita. Zaburzenia struktury taksonomicznej oraz liczby bakterii jelitowych mogą przyczyniać się do rozwoju licznych chorób zakaźnych (HIV), metabolicznych (cukrzycy, otyłości) i immunologicznych (alergii, astmy, reumatoidalnego zapalenia stawów), a także zaburzeń związanych z różnymi narządami (nerek, wątroby, serca, zapalenia jelit, choroby Crohna), raka (okrężnicy) oraz zaburzeń układu nerwowego (autyzmu, problemów ze snem, stresu, zespołu przewlekłego zmęczenia, schizofrenii, choroby Alzheimera). Skład mikroorganizmów jelitowych można regulować stosując konkretny rodzaj diety.

1. Wstęp. 2. Mikrobiota w zaburzeniach układu immunologicznego. 3. Mikrobiota w chorobach metabolicznych. 4. Mikrobiota w chorobach układu krążenia. 5. Mikrobiota w chorobach przewodu pokarmowego. 6. Mikrobiota w chorobach nerek. 7. Mikrobiota w zaburzeniach układu nerwowego. 8. Regulacja mikrobioty poprzez żywność funkcjonalną. 9. Wnioski

BIAŁKO HFQ – NOWE OBLICZA DOBRZE ZNANEGO RYBOREGULATORA

The Hfq protein – a novel view on the well-known riboregulator
G. M. Cech, A. Szalewska-Pałasz

Streszczenie: Białko Hfq jest jednym z lepiej poznanych czynników regulacyjnych działających na poziomie RNA. Na początku, białko to zostało odkryte jako czynnik komórki gospodarza niezbędny do rozwoju bakteriofaga Qβ. Od tego czasu rola białka Hfq w rozwoju fagów nie była szczególnie badana. Jednak w kolejnych latach, w wielu badaniach stwierdzono ryboregulacyjne funkcje tego białka. Polegają one na pośredniczeniu w oddziaływaniach pomiędzy małymi regulatorowymi sRNA a mRNA, będących celem ich działania. Odziaływania te mogą prowadzić zarówno do degradacji lub stabilizacji, zależnie od transkryptu. Białko Hfq posiada zdolność wiązania się do kwasów nukleinowych, i pomimo iż dużo chętniej wiąże się do RNA, może również wiązać się do DNA. Zaobserwowano, iż Hfq jest również jednym z białek organizującym nukleoid bakteryjny. Obserwacje te otwierają nowy rozdział w dyskusji na temat roli białka Hfq w regulacji replikacji DNA. Ponieważ białko Hfq wpływa na tak różne procesy biologiczne, nie jest wiec dziwne iż jego brak prowadzi do efektów plejotropowych.

1. Wprowadzenie. 2. Historia odkrycia oraz kontekst ewolucyjny białka Hfq. 3. Struktura białka Hfq oraz jego funkcje molekularne. 4. Charakterystyka komórek pozbawionych białka Hfq. 5. Interakcje białka Hfq oraz DNA. 6. Podsumowanie

 

Abstract: The Hfq protein is one of the most important regulatory factors acting at the RNA level. This protein was first discovered as a host factor necessary for Qβ bacteriophage development. Following the discovery, the Hfq role in bacteriophage development was not investigated in depth. In subsequent years, however, many studies revealed various riboregulatory functions of this protein, mainly focused on facilitating sRNA and mRNA pairing, regulating both the degradation and stability of many transcripts. The Hfq protein has the ability to bind to nucleic acids – it binds more efficiently to RNA, but can also attach to DNA. It has been also proved that Hfq is involved in the nucleoid organization. These observations open room for discussion on the potential role of Hfq in the regulation of DNA replication. Since Hfq protein affects many cellular processes, the deletion of the gene encoding this protein has a pleiotropic effect on the cell.

1. Introduction. 2. The history of the Hfq protein discovery and its evolutionary context. 3. Structure of the Hfq protein and its molecular function. 4. Characteristics of cells devoid of the Hfq protein. 5. Hfq interactions with the DNA. 6. Summary

PANDEMICZNE KORONAWIRUSY CZŁOWIEKA – CHARAKTERYSTYKA ORAZ PORÓWNANIE WYBRANYCH WŁAŚCIWOŚCI HCOV-SARS I HCOV-MERS

Pandemic Human Coronavirus – characterization and comparison of selected properties of HCoV-SARS and HCoV-MERS
K. W. Pancer

Streszczenie: W XX w. opisano 2 koronawirusy wywołujące na ogół łagodne zakażenia dróg oddechowych u ludzi (HCoV-229E, HCoV-OC43). Koronawirusy szerzące się pandemicznie wykryto dopiero w XXI w. – w 2002 r. w Chinach SARS-HCoV – był przyczyną ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych (SARS), oraz w 2012 r. MERS-HCoV – krążący głównie na Półwyspie Arabskim. Epidemia SARS zakończyła się w 2004 r. powodując zachorowanie > 8000 osób i 774 zgony, natomiast epidemia MERS trwa nadal (> 2000 chorych, >700 zgonów) choć jej intensywność zmalała. Aby doszło do zakażenia człowieka tymi wirusami konieczne było dwukrotne przełamanie bariery międzygatunkowej: dla wirusa HCoV-SARS – przeskok z nietoperzy na cywetę palmową a następnie na człowieka; dla wirusa HCoV-MERS – przeskok z nietoperzy na wielbłądy i na człowieka. Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą kropelkową w przypadku bliskiego kontaktu (< 1 m), ale oba wirusy nie tracą aktywności w postaci aerozolu powietrznego (do 24 godz.) i dlatego mogą się szerzyć także drogą powietrzną (wentylacja). Zdolność przekazywania zakażenia na drodze człowiek-człowiek znacznie mocniej utrwaliła się dla HCoV-SARS niż dla HCoV-MERS (odpowiednio: 8 generacji vs. 4). Wirusy te różnią się także: strukturą genomu i mechanizmami chorobotwórczości: inny receptor, mechanizm wnikania do komórki, inny sposób modulowania odpowiedzi gospodarza (np. hamowanie kaskady IFNβ). Prawdopodobnie różnice te wpływają na odmienny obraz zachorowania człowieka. W zakażeniu HCoV-MERS obserwuje się przypadki ARDS, zachorowania o łagodnym przebiegu oraz zakażenia bezobjawowe. Natomiast HCoV-SARS wykrywano tylko w przebiegu ciężkich zakażeń (SARS). W pracy porównano dane nt. struktury tych wirusów, mechanizmu „przeskoku międzygatunkowego” oraz zdolności do namnażania w organizmie człowieka, modulacji kaskady IFN typu I, wywoływanych objawów i szerzenia się zakażeń.

1. Wstęp. 2. Porównanie struktury. 3. Transmisja zakażenia. 3.1. Pochodzenie wirusów. 3.2. Bariera międzygatunkowa. 4. Występowanie zakażeń u ludzi. 5. Namnażanie wirusów w organizmie ludzkim. 5.1. Hamowanie kaskady interferonu. 6. Zachorowania wywołane przez koronawirusy SARS i MERS. 7. Ogniska zakażeń szpitalnych. 8. Podsumowanie

 

Abstract: Two Coronaviruses, HCoV-229E and HCoV-OC43, causing generally mild respiratory tract infections in humans, were described in the XX c. Pandemic Coronaviruses were first discovered as late as in the XXI c.: SARS-HCoV in 2002 – causing severe respiratory tract infections (SARS) in China; MERS-HCoV in 2012 – circulating mostly on the Arabian Peninsula. The SARS epidemic ended in 2004 resulting in morbidity of > 8000 and > 770 deaths, while the MERS epidemic is still ongoing (> 2000 ill, > 700 deaths) although its intensity decreased. Both viruses are zoonotic and require at least two “host jumps” for the transmission of the infection to humans: for HCoV-SARS – from bat to palm civet and then to human; for HCoV-MERS – from bats to camels and subsequently to humans. Primary mode of transmission is droplet in close contact (< 1 m), but both viruses remain active in aerosol (up to 24 h), so infection can be also spread by air (ventilation). The ability for human-to-human transmission is higher for HCoV-SARS than for HCoV-MERS (8 generations vs. 4, respectively). Moreover, there are differences in genome structure and pathogenic mechanisms: different receptor, cell entry mechanism, different way of host response modulation (e.g. inhibition of IFNβ cascade), etc. Probably, these differences influence the overall manifestation of the disease in humans. Infection caused by HCoV-MERS might manifest itself as ARDS, a mild-mannered and asymptomatic disease. HCoV-SARS infections seem to be associated with severe disease only. In this paper, a comparison of the structure of these viruses, the mechanisms underlying their ability to cross the interspecies barrier and to multiply in the human body, including modulation of IFNβ cascade, as well as routes of infection transmission and symptoms caused, were presented.

1. Background. 2. Comparison of structure. 3. Transmission of infections. 3.1. Origin of the viruses. 3.2. Interspecies transmission. 4. Infections in humans. 5. Growth of the viruses in the human body. 5.1. Inhibition of interferon cascade. 6. Infections due to MERS-HCoV and SARS-HCoV. 7. Hospital outbreaks. 8. Summary

Najnowszy numer

Najnowszy numer

POSTĘPY MIKROBIOLOGII
2018, 57, 1

O Towarzystwie

PTM

Celem Polskiego Towarzystwa
Mikrobiologów jest propagowanie rozwoju nauk mikrobiologicznych

i popularyzowanie osiągnięć
mikrobiologii wśród członków Towarzystwa oraz szerokich kręgów społeczeństwa. Formami działalności jest organizowanie zjazdów, posiedzeń naukowych, kursów, wykładów
i odczytów oraz konkursów prac naukowych; wydawanie i popieranie wydawania czasopism naukowych, książek
i innych publikacji
z dziedziny mikrobiologii; opiniowanie o stanie i potrzebach mikrobiologii polskiej

i występowanie w jej sprawach wobec
władz państwowych; współpraca
z pokrewnymi stowarzyszeniami
w kraju i za granicą.