All posts by Postępy Mikrobiologii

SMALL COLONY VARIANTS – PRZYCZYNA ZAKAŻEŃ PRZEWLEKŁYCH

SMALL COLONY VARIANTS – THE CAUSE OF CHRONIC INFECTIONS
Joanna Nowicka, Elżbieta Piątkowska

PDF

Streszczenie: U niektórych mikroorganizmów mogą powstawać specyficzne odmiany morfologiczne tzw. Small Colony Variants (SCVs). Taką cechę odnotowano między innymi u ziarniaków Gram-dodatnich, głównie gronkowców, ale także u pałeczek Gram-ujemnych. Odmienne, w porównaniu do typowych kolonii tych mikroorganizmów, właściwości Small Colony Variants, głównie ich małe rozmiary, dają możliwość przeżycia wewnątrzkomórkowego (np. w komórkach nabłonka czy śródbłonka), i co za tym idzie „uciekania” przed
mechanizmami obronnymi ustroju gospodarza. W ten sposób formy SCV unikają oddziaływania składowych dopełniacza czy przeciwciał. Charakteryzują się również opornością na antybiotyki, głównie aminoglikozydowe czy preparaty skojarzone, jak np. trimetoprim-sulfametoksazol. Te dosyć istotne, z punktu widzenia klinicznego cechy, małe rozmiary jak i oporność na antybiotyki, powodują, że formy SCV najczęściej odpowiadają za zakażenia przewlekłe, nawracające, i co warto zaznaczyć, trudne do diagnostyki, ale także leczenia. Jak podaje literatura, SCV różnych mikroorganizmów mogą być izolowane z zakażeń układowych z różną lokalizacją i tym samym ze zróżnicowanych materiałów klinicznych (np. krew, kości, tkanki miękkie). Formy SCV Staphylococcus aureus często izolowane są od pacjentów z mukowiscydozą czy zapaleniem kości i szpiku. W pracy przedstawiono charakterystykę i znaczenie kliniczne tej wyjątkowej formy morfologicznej bakterii.

1. Ogólna charakterystyka form SCV. 2. Mechanizm tworzenia form SCV. 3. Unikanie odpowiedzi układu immunologicznego przez formy Small Colony Variants. 4. Znaczenie kliniczne form SCV – opis wybranych przypadków. 4.1. Gronkowce. 4.2. Pseudomonas aeruginosa. 4.3. SCV innych mikroorganizmów. 5. Podsumowanie

 

Abstract: Some microorganisms are characterised by the ability to create specific morphological varieties called Small Colony Variants (SCVs). This characteristic was noted, among others, in Gram-positive cocci, mainly staphylococci, but also in Gram-negative bacilli. The properties of Small Colony Variants that differentiate them from wild-type colonies (mainly their small size) facilitate their intracellular survival (e.g. in epithelial or endothelial cells) as a result of which they can escape host immune response. In this way, SCV forms avoid the effects of complement components or antibodies. They are also characterised by resistance to antibiotics, mainly aminoglycoside or combination drugs, such as trimethoprim-sulfamethoxazole. The above features, which are important from a clinical point of view, namely small size and antibiotic resistance, make SCV one of the main causes of chronic, latent and recurrent infections which are difficult not only to diagnose, but also to treat. According to the literature, SCV of various microorganisms can be isolated from systemic infections of various organs and therefore from different clinical materials (e.g. blood, bones, soft tissues). SCV forms of Staphylococcus aureus are often isolated from patients with cystic fibrosis or osteomyelitis. The paper presents the characteristics and clinical relevance of this unique morphological form of bacteria.

1. General characteristics of SCV. 2. Formation mechanism of SCV. 3. Avoidance of host immunity by Small Colony Variants. 4. Clinical significance of SCV – description of selected cases. 4.1. Staphylococci. 4.2. Pseudomonas aeruginosa. 4.3. SCVs of other microorganisms. 5. Summary

CZY ISTNIEJE ZWIĄZEK MIĘDZY MIKROBIOTĄ JELITOWĄ A CUKRZYCĄ?

IS THERE A RELATIONSHIP BETWEEN THE INTESTINAL MICROBIOTA AND DIABETES?
Alicja Wujkowska, Beata Sińska

PDF

Abstract: Due to the total number of microorganisms and multitude of roles they play in the human body, intestinal bacteria are increasingly called the “microbial organ”. Proper composition of the gastrointestinal microbiome is necessary to maintain human health. According to the latest studies, the imbalance in the composition of intestinal microorganisms, called dysbiosis, can result in development of numerous diseases, including metabolic disorders e.g. diabetes. The incidence of this disease is constantly increasing. The pathogenesis of diabetes is complicated and not yet fully understood. However, it is known that many factors influence its development. Intestinal microbiota is increasingly mentioned among them. Based on a literature review related to the subject, it can be concluded that dysbiosis, intestinal barrier damage and endotoxemia adversely affect metabolic parameters.

1. Introduction 2. The composition and distribution of microorganisms in the digestive tract 3. The functions of intestinal microorganisms 4. Factors influencing the composition of the intestinal microorganisms 5. Intestinal dysbiosis – an imbalance in microbiome composition 6. Diabetes as a civilization disease. 7. Intestinal microbiota and types 1 and 2 diabetes 8. Conclusions

ZESPÓŁ PRZEROSTU BAKTERYJNEGO JELITA CIENKIEGO

SMALL INTESTINAL BACTERIAL OVERGROWTH SYNDROME
SMALL INTESTINAL BACTERIAL OVERGROWTH SYNDROME

PDF

Streszczenie: Zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO) jest heterogennym zespołem charakteryzującym się wzrostem liczby i/lub obecnością nietypowych bakterii w jelicie cienkim. Na złożoną etiologię SIBO składają się zaburzenia ochronnych mechanizmów przeciwbakteryjnych jak zmniejszona kwaśność soku żołądkowego, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zespoły niedoboru odporności oraz nieprawidłowości anatomiczne jak niedrożność jelita cienkiego, uchyłki, przetoki, chirurgiczna ślepa pętla, wcześniejsze resekcje krętniczo-kątnicze oraz zaburzenia ruchliwości. Objawy kliniczne SIBO mogą być niespecyficzne. Najczęściej występuje niestrawność, biegunka, wzdęcia, dyskomfort w jamie brzusznej. Czasem SIBO może powodować zaburzenia wchłaniania, poważne
niedożywienie i zespoły niedoborów. Złotym standardem w diagnozowaniu SIBO jest nadal badanie mikrobiologiczne aspiratów jelita czczego. Do diagnostyki SIBO najczęściej stosuje się nieinwazyjne wodorowe testy oddechowe. Terapia SIBO musi być złożona i powinna obejmować leczenie choroby podstawowej, wsparcie żywieniowe i cykliczne stosowanie antybiotyków selektywnych dla przewodu pokarmowego. Rokowanie jest zwykle poważne, determinowane głównie przez chorobę podstawową, która doprowadziła do SIBO.

1. Wprowadzenie. 2. Ekosystem układu pokarmowego. 3. Patogeneza SIBO. 4. Patomechanizm. 5. Objawy. 6. Diagnostyka. 7. Leczenie. 8. Dieta w SIBO. 9. Podsumowanie

Abstract: Small intestinal bacterial overgrowth syndrome (SIBO) is a heterogeneous syndrome characterized by an increase in the number and/or presence of atypical bacteria in the small intestine. Aetiology of SIBO is usually complex, associated with disorders of protective antibacterial mechanisms such as achlorhydria, pancreatic exocrine insufficiency, immunodeficiency syndromes and anatomical abnormalities such as small intestinal obstruction, diverticula, fistulae, surgical blind loop, previous ileo-caecal resections and motility disorders. Clinical signs of SIBO may be non-specific. Most often there is dyspepsia, diarrhoea, bloating and abdominal discomfort. SIBO can
sometimes lead to malebsorption, severe malenutrition and/or other syndromes associated with nutritional deficiency. The gold standard for diagnosing SIBO is still microbial investigation of jejunal aspirates. Non-invasive hydrogen breath tests are most commonly used for diagnosis of SIBO. Therapy for SIBO must be complex. It should include treatment of the underlying disease, nutritional support and cyclical gastro-intestinal selective antibiotics. Prognosis is usually serious, determined mostly by the underlying disease that led to SIBO.

1. Introduction. 2. Digestive tract ecosystem. 3. Pathogenesis of SIBO. 4. Pathomechanism. 5. Symptoms. 6. Diagnostics. 7. Treatment. 8. Diet in SIBO. 9. Summary

PRZYDATNOŚĆ CYTOTOKSYN W DIAGNOSTYCE WYBRANYCH ZAKAŻEŃ BAKTERYJNYCH

USEFULNESS OF MICROBIAL CYTOTOXINS IN THE DIAGNOSIS OF SELECTED BACTERIAL INFECTIONS
Magdalena Godkowicz, Karolina Rudnicka

PDF

Streszczenie: Synergistyczna reakcja hemolizy, będąca podstawą testu CAMP znajduje zastosowanie we wstępnej identyfikacji wybranych patogenów bakteryjnych m.in. L. monocytogenes, C. perfringens oraz S. agalactiae. W części eksperymentalnej określono wpływ zastosowanych erytrocytów, czasu inkubacji, odległości między posiewami oraz zróżnicowania użytych szczepów na wystąpienie reakcji CAMP w klasycznym i odwróconym teście CAMP oraz zmodyfikowanej metodzie stosowanej w diagnostyce pałeczek Listeria sp. Wykazano, że optymalnym podłożem do wykonania klasycznego testu CAMP jest podłoże agarowe z 10% dodatkiem odwłóknionej krwi ludzkiej. Do identyfikacji gatunków Listeria sp. najodpowiedniejszym podłożem jest pożywka agarowa z 5% dodatkiem krwi ludzkiej. Podczas gdy erytrocyty owcze stanowiły najlepszy substrat dla hemolizyn C. perfringens, a optymalna odległość posiewu oraz czas inkubacji dla badanych gatunków bakterii wynosiły odpowiednio 1–4 mm oraz 24 h. Przeprowadzając wstępną identyfikacje patogennych drobnoustrojów przy pomocy testu CAMP powinno wykorzystywać się różne typy erytrocytów, ponieważ intensywność reakcji synergistycznej jest różna,
zarówno w zależności od szczepu jak i gatunku drobnoustroju.

1. Toksyny bakteryjne. 1.1. Hemolizyny. 2. Wybrane patogeny człowieka wytwarzające hemolizyny znajdujące zastosowanie w diagnostyce mikrobiologicznej. 2.1. Listeria monocytogenes. 2.2.Clostridium perfringens. 2.3. Streptococcus agalactiae. 2.4. Bartonella henselae. 2.4. Rhodococcus equi. 2.5. Arcanobacterium haemolyticum. 3. Charakterystyka testu CAMP. 4. Modyfikacje testu CAMP. 5. Podsumowanie

Abstract: The reaction of synergistic hemolysis, which is the basis of the CAMP test, is used in the preliminary identification of selected bacterial pathogens, including L. monocytogenes, C. perfringens, S. agalactiae. The experimental part was to determine the influence blood cells of used, incubation time, distance between growth lines and the type of strains on the intensity of CAMP. Synergistic hemolysis was observed in the classic CAMP test, when 10% human blood cell is used in the medium. It has been shown that the optimal substrate for the CAMP test to identify Listeria sp. is an agar with the 5% addition of human blood cells. While sheep’s erythrocytes were the best substrate for hemolysis of C. perfringens. The optimum distance and incubation time for the tested bacterial species was 1–4 mm and 24 h. When performing preliminary identification of pathogenic microorganisms using the CAMP test, different types of erythrocytes should be used, due to strain and species-specific variabilieties.

1. Bacterial toxins. 1.1 Hemolysins. 2. Selected human pathogens producing hemolysins applicable to microbiological diagnosis. 2.1. Listeria monocytogenes. 2.2. Clostridium perfringens. 2.3. Streptococcus agalactiae. 2.4. Bartonella henselae. 2.4. Rhodococcus equi. 2.5. Arcanobacterium haemolyticum. 3. Characteristics of the CAMP test. 4 Modifications of the CAMP test. 5. Summary

 

ŻYWNOŚĆ PRZETWORZONA I DODATKI DO ŻYWNOŚCI W KONTEKŚCIE DYSBIOZY ORAZ JEJ KONSEKWENCJI ZDROWOTNYCH

PROCESSED FOOD AND FOOD ADDITIVES IN THE CONTEXT OF DYSBIOSIS AND ITS HEALTH CONSEQUENCES
Kamila Szynal, Renata Polaniak, Michał Górski, Mateusz Grajek, Karolina Ciechowska , Elżbieta Grochowska-Niedworok

PDF

Streszczenie: Mikrobiota jelitowa pełni wiele istotnych funkcji w organizmie człowieka. Na jej skład wpływa wiele czynników, w tym sposób odżywiania się. Wiadomym jest, że nieodpowiednia dieta i żywność przetworzona nie są obojętne dla zdrowia. Żywność przetworzona jest przedmiotem wielu badań, najczęściej w kontekście rozwoju otyłości, cukrzycy typu II i chorób układu sercowo-naczyniowego. Na uwagę zasługują szeroko stosowane dodatki do żywności, mające na celu poprawę smaku, konsystencji czy atrakcyjności żywności. Ze względu na udowodnione występowanie dysbiozy jelitowej w wielu jednostkach chorobowych, należy poddawać badaniom różnego rodzaju dodatki do żywności i ich wpływ na mikrobiom jelitowy. Udowodniono, że niektóre dodatki do żywności wykazują działanie niepożądane na skład i ilość mikrobioty jelitowej u zwierząt, pomimo zastosowanych dawek w zakresie ADI.

1. Wprowadzenie. 2. Żywność przetworzona – dieta typu zachodniego a mikrobiota. 3. Dodatki do żywności. 3.1. Słodziki. 3.2. Emulgatory. 3.3. Konserwanty. 3.4. Barwniki. 3.5. Regulatory kwasowości, środki aromatyzujące i wzmacniacze smaku. 3.6. Stabolizatory i zagęszczacze. 4. Podsumowanie

 

Abstract: The intestinal microbiota has many important functions in the human body. Many factors influence its composition, including diet. It is well known that an unhealthy diet and processed food are not indifferent to health. Processed food is the subject of much research, most often in the context of the development of obesity, type II diabetes and cardiovascular disease. Food additives are widely used to improve the taste, texture or attractiveness of food. Due to the proven occurrence of intestinal dysbiosis in many diseases, various types of food additives and their impact on the intestinal microbiome should be tested. Some food additives have been proven to have adverse effects on the composition and quantity of the intestinal microbiota in animals, despite the doses used being in the ADI range.

1. Introduction. 2. Processed food – western-type diet and microbiota. 3. Food additives. 3.1. Sweeteners. 3.2. Emulsifiers. 3.3. Preservatives. 3.4. Food colorants. 3.5. Acidity regulators, flavourings and flavour enhancers. 3.6. Stabilizers and thickeners. 4. Summary

 

POSTĘPY MIKROBIOLOGII 2021, Tom 60, Zeszyt 3

POSTĘPY MIKROBIOLOGII 2021, Tom 60, Zeszyt 3

POSTĘPY MIKROBIOLOGII
2021, Tom 60, Zeszyt 3

O Towarzystwie

PTM

Celem Polskiego Towarzystwa
Mikrobiologów jest propagowanie rozwoju nauk mikrobiologicznych

i popularyzowanie osiągnięć
mikrobiologii wśród członków Towarzystwa oraz szerokich kręgów społeczeństwa. Formami działalności jest organizowanie zjazdów, posiedzeń naukowych, kursów, wykładów
i odczytów oraz konkursów prac naukowych; wydawanie i popieranie wydawania czasopism naukowych, książek
i innych publikacji
z dziedziny mikrobiologii; opiniowanie o stanie i potrzebach mikrobiologii polskiej

i występowanie w jej sprawach wobec
władz państwowych; współpraca
z pokrewnymi stowarzyszeniami
w kraju i za granicą.